lunes, 30 de octubre de 2017

QUE É UN BAOBAB?

Chamounos moito a atención a aparición desta árbore dentro da historia de "O Principiño", así que quixemos saber máis:


O baobab, chamado tamén árbore botella ou pan de mono, medra, sobre todo, no continente africano, especialmente na illa de Madagascar.
A súa altura varía entre os 5 aos 30 metros. O seu froito é unha baga con forma de melón e abundantes sementes con forma de ril, que viven máis de 5 anos.
A forma de botella adóptana a partir dos 200 anos.
Os baobabs poden vivir ata 800 ou 1000 anos, aínda que se fala de exemplares que chegaron aos 4000!!!
Para os elefantes o seu froito é un manxar, pero tamén para os humanos ten moitas utilidades: sopa coas súas follas; bebidas refrescantes coa súa pulpa; aceite; usos medicinais; etc.
Según di unha lenda, os baobabs eran unhas árbores tan presumidas que un deus deulles a volta. Por iso se di que agora as ramas da árbore están enterradas e as raíces medran hacia arriba.

lunes, 23 de octubre de 2017

DESCUBRIMOS MOEDAS ANTIGAS

Na época na que foi escrita "O Principiño", en Francia non existía a moeda que agora adoitamos empregar en moitos países europeos: o euro. Tampouco no noso. En España utilizábase, ata o ano 2002, a peseta; en Francia, o franco. Partindo destes datos, quixemos coñecer cales eran as moedas de países que, por diversas razóns, nos interesaban. Así, comprobamos que en Portugal empregaban o escudo; en Italia a lira; en Grecia a dracma e en Alemania o marco

Situamos eses países dentro do continente europeo e tamén fixemos un repaso das súas capitais:




lunes, 9 de octubre de 2017

FRANCIA, O BERCE DO PRINCIPIÑO



“O principiño” foi escrita por Antoine de Saint-Exupéry mentres se hospedaba nun hotel de Nova York. Publicada en 1943, é a novela máis famosa deste aviador francés. É un conto filosófico, moi poético que, baixo a aparencia dun conto infantil, aborda temas tan profundos como a vida e o amor, a morte, a amizade, as actitudes e as preocupacións da vida.

Nas conversacións entre o narrador e o Principiño, o autor revela a súa propia visión sobre a estupidez da humanidade e a sinxela sabedoría que os adultos semellan esquecer cando medran.

A obra está igualmente ilustrada polo propio autor. Os seus debuxos, sinxelos e dun estilo se cadra algo infantil, son tan célebres como o libro mesmo.

“O principiño” foi traducido a 180 linguas e dialectos, incluíndo o galego, tradución da que se encargou Carlos Casares no ano 1972. Vendeu máis de 50 millóns de copias en todo o mundo e tornouse nunha serie de debuxos animados de 39 episodios, ademais dalgunhas longametraxes. Moitas veces é empregado como lectura para os que comezan a estudar unha lingua estranxeira.

lunes, 2 de octubre de 2017

COMEZAMOS CON: "O PRINCIPIÑO"!!!

Pois si. Esta foi a obra elixida para inaugurar o Club de Lectura este curso, "O Principiño". O día que anunciamos a súa elección, descubrimos tamén algúns datos relacionados co seu ecritor:


ANTOINE DE SAINT-EXUPÉRY naceu en Lión (Francia) o 29 de xuño de 1900 e finou no mar Mediterráneo o 31 de xullo de 1944. Foi un escritor, ilustrador e aviador francés, autor do Principiño. Nado no seo dunha familia nobre, estudou na Universidade de Friburgo (Alemania). Como aviador participou en grandes conflitos bélicos como a Guerra Civil española ou a Segunda Guerra Mundial.

Foi un dos pioneiros dos voos postais internacionais, un aviador nos días nos que a aviación posuía poucos instrumentos, e voar era unha tarefa extremadamente difícil e perigosa.

Os traballos literarios de Saint-Exupéry foron inspirados en moitas ocasións pola súa experiencia como piloto nos seus voos postais. Unha excepción é “Le Petit Prince” (“O Principiño”), o seu libro máis famoso. Neste relato, o propio autor coñece ao principiño, un neno que provén dun pequeno asteroide. En honor ao seu recoñecemento mundial, no ano 1975 outorgóuselle o nome de Saint-Exupéry a un asteroide.

En 1931, Saint-Exupéry casou con Consuelo Suncin Sandoval de Gómez (falecida en 1979), unha escritora e artista salvadoreña que foi modelo para a "rosa temperamental" no Principiño.

jueves, 18 de febrero de 2016

REUNIÓN DO CLUB DE LECTURA - O CABALIÑO DE BUXO


 Durante dúas xornadas xuntámonos 5º, 6º e Susi para falar da nosa lectura sobre o libro de Xosé Neira Vilas "O cabaliño de buxo".
E de que falamos nestas reunións?
Pois o primeiro que comentamos foi o que nos sorprendeu o galego no que está escrito. Había moitísimas palabras que non coñeciamos, e algunhas que non entendiamos. Isto é debido á edición da obra: publicada por primeira vez no ano 1971, desde entón o galego cambiou moito, e xa hai moitas palabras que non se din ou escriben da mesma maneira: reló, pulpo, igoal, pra, abó, erba, hastra, irmao, mao, etc. Reflexionamos sobre a importancia das normas comúns para que a mensaxe chegue a todas as persoas. 
A través da súa lectura, coñecemos a un cativo que agora tería preto de 50 anos e vive nun entorno rural coma o noso. Claro que as cousas cambiaron moito.
O libro contén dez capítulos dos que comentamos o que máis nos chamou a atención:

"O cabaliño de buxo"
Falamos desta árbore, do uso que se lle dá á súa madeira.

"Romaría"
Comparamos a romaría da que fala Ruliño coas que se celebran agora.

"Augardente"
Hai moitas zonas en Galicia nas que se elabora esta bebida obtida da destilación do bagazo.

Incluso vimos un vídeo sobre o laborioso proceso de elaboración: https://youtu.be/qX6Xucs1g3Q
 
"A carta"
Agora xa non recibimos cartas coma neses anos, xa que as novas tecnoloxías foron deixando na sombra este medio de comunicación.

"O reló"
Ruliño queda "apampado" mirando o funcionamento deste instrumento cotiá. E nós? Falamos das cousas que nos deixan aparvadas/os a cada unha/un de nós.

"O retrato"
A evolución da fotografía tamén foi moi grande.

"O niño de rula"
Comentamos o pouco coñecemento que temos das aves que viven no noso contorno. Das que máis sabemos é da pega, da cegoña, da anduriña...

"O circo"
Resaltamos a importancia do circo nun pobo no que non había ofertas para o ocio como hai agora. O circo tamén sufriu unha grande transformación: agora, os espectáculos son moi chamativos, con moitos efectos especiais, animais, etc. Daquela, malabaristas e pallasos eran os seus compoñentes.

"Un meniño"
O irmán de Ruliño naceu na casa. Agora, excepto casos excepcionais, as nais van dar a luz nos hospitais.
"Na escola"
A utilización do silabario, de xoguetes coma o aro de ferro, etc. A Ruliño extráñalle que o mestre non fale coma nós. Comentamos que ocorrería se o galego estivera prohibido na actualidade.



Desfrutamos moito destas dúas xuntanzas, comparando as nosas vidas coa de Ruliño.

viernes, 4 de diciembre de 2015

O CABALIÑO DE BUXO

Pois arrancamos este curso 2015-16 cun libro que non contabamos ler, mais a noticia da morte de XOSÉ NEIRA VILAS deixounos un pouco tristeiras e tristeiros... Tanto foi así, que no cole fixemos unha pequena exposición cos seus libros e elaboramos un cartaz adicado a un dos escritores galegos máis importantes. Na Biblioteca temos moitos exemplares de O cabaliño de buxo, así que valoramos a posibilidade de ler esta obra curtiña para arrancar o club de lectura.

PARA COMEZAR, QUE SABEMOS DE XOSÉ NEIRA VILAS?
Naceu nunha familia campesiña en Vila de Cruces (Pontevedra) no ano 1928, e morreu na súa casiña de Gres en novembro de 2015. 
Na súa aldea natal compaxinou a escola coas labores agrícolas, e adicaba todo o tempo que podía a ler canto caía nas súas mans. 
Con 21 anos emigrou a Bos Aires (Arxentina), onde tivo moito contacto coas persoas que acudían aos centros de emigrantes galegos. Alí casou con Anisia Miranda, filla de galegos, e trasladouse a Cuba, onde desenvolveu a súa actividade literaria. Despois de 31 anos na illa do Caribe, regresaron a Galicia en 1992. Ao longo da súa vida, fóronlle concedidos moitísimos premios e medallas.

A SÚA OBRA
"Eu son Balbino. Un rapaz de aldea. Coma quen di, un ninguén. E ademais, pobre". Este é o inicio de  Memorias dun neno labrego, recoñecida por todas nós. Esta obra está considerada a primeira novela da literatura infantil e xuvenil en galego, sendo traducida a 15 idiomas e superando os 600.000 exemplares vendidos.
Galicia está presente en toda a obra de Neira Vilas. E tamén O cabaliño de buxo é un claro exemplo disto, xa que a través desta noveliña coñecemos a un cativo que agora tería preto de 50 anos e vive nun entorno rural coma o noso. Claro que as cousas cambiaron tanto!!!
É tamén unha maneira de achegarnos á nosa cultura, coñecendo aspectos nos que ao mellor nós non nos detemos, valorándoos, respectándoos... E falando sobre eles, comentando os cambios que se produciron na sociedade rural galega no transcurso dos últimos 40-50 anos. E tamén no idioma!!!
Pois, "Xurelos Lectores", imos alá!!!


domingo, 17 de mayo de 2015

LECTURA DE 6º CURSO: NUNCA SERÉ TU HÉROE

Neste último trimestre, compartimos a lectura do libro NUNCA SERÉ TU HÉROE  no Club de Lectura de 6º curso. Este libro foi escrito por María Menéndez-Ponte e publicado na Editorial SM.

   Andrés, o protagonista desta historia, está farto do colexio, dos granos, do "rollo" da súa nai, da plasta da súa irmá, de Jorge que lle roubou a noiva, da vida en xeral e do profesor de Historia en particular. Dani e él propóñense cambiar o mundo e facer un conxuro que lle fará inmunes ás fantasmadas dos "pijos", pelotas e demais aves preeiras, e os convertirá en heroes. Bueno, ao menos iso é o que estaba previsto. Pero logo as cousas tórcense...

     Andés ten 15 anos e moitísimas preocupacións: os estudos, a súa cara, Sara (a rapaza que lle gusta pero que o deixou)... Os seus pais sempre lle están a dicir que estude, pero el non fai caso.

      Unha noite saíu de festa co seu amigo Dani, e tras emborracharse, volveu á casa, onde os seus pais lle rifaron. Ao día seguinte, cando voltaba da casa dos seus avós, atopou chorando á súa amiga Belén, quen lle explicou que cría estar embarazada. Andrés levaouna á consulta da irmá de Sara (que é xinecóloga) e descubriron que non era certo.

   Ao día seguinte déronlles as notas, e Andrés suspendera catro materias, e enriba, o profesor de historia mandouno facer un traballo con Jorge, que lle cae fatal porque lle quitara a noiva.

E ata aquí vos imos contar da historia que tanto nos gustou....


 Nas nosas reunións falamos e debatimos dunha gran multitude de temas que afectan aos adolescentes, etapa das nosas vidas que estamos a piques de comezar:
  • estudos
  • adolescencia e cambios físicos
  • sexualidade
  • embarazos non desexados,
  • autoestima
  • crise e paro
  • discriminación e violencia racista
  • amor
  • amizade e lealtade
  • sentido do humor
  • primeiras impresións e impresións erróneas sobre os demais
  • relacións entre iguais
  • sentimentos enfrontados
  • empatía
  • alcohol na adolescencia
  • respondabilidade
  • hobbies
  • comics...
   Tamén coñecemos un pouquiño máis a María Menéndez-Ponte a autora deste libro. Nada na Coruña desenvolve a súa actividade profesional no campo da educación e da literatura. É autora, ademáis de varios libros de textos e antoloxías para Educación Primaria.

    Comezou a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Alí, xunto cun grupo de estudantes fundou un cine-club, foi delegada de curso e publicou numerosos artigos en diversos xornais galegos. 

    Na década dos noventa comezou o seu labor de escritora, tanto de novela coma de contos de relato curo, fundamentalmente orientados á literatura infantil e xuvenil. Moitos dos seus libros son grandes éxitos de ventas.

    Ao final do libro a autora escribe a súa autobiografía e incluso se inclúe unha entrevista que lle fan na súa propia casa onde explica as razóns que levaron a escribir o libro que lle adicou ao seu fillo Álvaro.

 E aquí están as fotos das nosas reunións:

Recomendámosvos este libro, por suposto!!